yetiştirme yurduvari koğuş gibi ranza demirlerini sayıyorum bu gece,aslen gece geçeli çok oldu da elim anca vardı çızıktırmaya,beyaz çarşaflar ve ölü soğuk odaların sessizliğinde giderek uzaklaşan bi televizyon sesi geliyor kulağıma başa dönüp demirleri saymaya devam ederken doldura doldura ağzımı küfürler sıralıyorum aptal kutusuna..şimdi diyorum bi sigara olsa,sahi sigara acımtırak bişey değil miydi yok diyorum sonra kendime şuan ki kadar hiç tatlı olmamıştı,aklım karışıyor yine oradan oraya konuyorum sonra kararsızlıktan cayıp,kadrime karar alıyorum..dakikalar ilerledikçe ölüm sirenlerine dönüşüyor sesler sanki tütünsüzlükten..sonra gözü kara deliyi oynuyorum ve atıyorum kendimi tütünün kollarına,hazetmediğim resmiyeti bi kez daha ezip geçiyorum.sonra bla bla bla....