Yeni tanıştık belki de

Koşar adım gidiyorum köy arabasına, onların unuttuğu benim canlandırdığım ve onlara şehir kızı havailiği gibi gelen mis kokulu mektubumu okumaya. Yalnızlığımı öyle net görüyorum ki , değme bilim insanları birleşse böyle net bir mercek sunamazlar önüme. "Yalnızığın bana güç veriyor"  diyor kadın, "Senin ezilişinden kendime ne feyzler çıkartıyorum" diyor. Kızamıyorum,  küsemiyorum. Çünkü o delicesine kilitler vurup sakladığım benliğimi hiçe sayıp, birisi hemde hiç değmeyen birisi uğruna attım kendimi bu bozkırın yalnızlığına. Kimisine göre bi yaban gülüyüm, kimisine çok dirayetli, çok cesaretliyim.Bana göre mi? Bana göre çok yalnızım. Derinlere sakladığım 'ben-cilliğime' sinirimden yer kayıyor ayaklarımın altından.. Buralarda toprak yumuşak ve kaygan.. ve alabildiğine sessizce içine çekiyor toprak.. Hani o emeklilik hayalleri kurulacak kadar sessiz yerler vardır ya işte tamda orada bir başınayım. Ve burada yapabildiğim tek şey bencilliğime hayıflanıp, deliliğe övgüler yağdırmak oluyor..


Yalnızlığım

sevmekle başlayacak herşey ve dünyayı güzellik kurtaracak derlerdi ..?

Ben sandım ki iyilik dünyayı kurtarır , dalga dalga yayılır ve içinde bulunduğumuz uyumsuz, çirkef dünyayı kurtarır. Hani ortamı olamayan yerlerde ya da en büyük acılarda boğazında düğümlenip kalan o gözyaşları gibi tıkıldı kaldı iyilikler içime. Herkesin tecrübe dediği o alışılmışlık bende kalıcı bi körlüğe dönüştü. Kırk kilide vurup sakladığım kanatlarımı bulup çıkarıp kestiler.. Sanat filmleri çekiliyor sanırdınız orda, tüy tüy teker teker döküldüler yere.. Ne zaman mı tükendi? Tamda inancın bittiği yerde ama sanmayın ki bu inanç toplumun sana dayattığı kainatın sahibiyle ilgili. Hayır tamamıyla içimdeki çiçeği kuruttular.. Telkinlerimin de bi yerde bağı çözüldü  ama öyle buza sokulmuş kor gibi aniden değil yavaş yavaş sigara dumanı gibi yada bulutların hareketi gibi.. Bakarsın bulutlar gider diye diye gitti içimdeki bulutlar. . Durmadan göğe baktıkça herkes, herkes gibi bulutlar da gitti.. Bende gidiyorum geldiğim yere ..  Sonrasını bulmaya filan değil baştan başlamaya, hani şu her şeyin tükendiği ve başladığı yere gidiyorum.. ,sonsuz yeşile ve maviye, yeniden seraplar görmeye,sistemi geri yüklemeye..

hepsi bu

'Bir aşka yetecek kadar
Ve anımsatacak kadar
Sebepsiz bir ölümü,
Acılarımız
Ve kafiyelerimiz var...

İşte hepsi bu kadar...'

sen kötü adam taklidi yapa yapa kötü olmuş birisin.

Galiba hep başkalarına söylerken ve belirtiler bu kadar göz önündeyken bilinçaltıma ata ata bende o seviyeye geldim , istemediğim ot dibimde bitti , istemediklerime benzemeye başladım.. ve galiba hastanelik bir çekim gücü içerisindeyim. Ellerimin titremesi , mutsuzluklar , ani tepkiler , kalp ağrıları tüm bunların açıkça ortaya konuşu ama bunca görmezden gelmelik neden.. Şahit olduklarımı sürekli hayatımın paranoyası haline getirmem ve sürekli benimde başıma gelecekmiş gibi davranmam bana ve benden olanlara böylesine zarar verirken bu görmezden gelmek ,  bu direniş neden..
- Ben kötü bir adam mıyım? Yüzüme bak Bahar,Bahar yüzüme bak.Aklından geçen ilk şeyi söyle,ben kötü bir adam mıyım?
-Değilsin Behzat ,sen kötü adam taklidi yapa yapa kötü olmuş birisin. Kötü adamların arasında kalmış,kötü adam olmuş birisin.!

www.youtube.com/watch?v=kujh268sbog 

paralel evrenler..

Herkes baska baska evrenlerde, avam farklari olan uydulari kullanirlar fakat hepsi ayni islevi gorur ve benzerlik gosterir havasi,suyu.. herkesin derdinin kendine buyuk geldigi guzel ulkemde evrenler hep ayni ve birbirinin tekrari.. hepimiz ayni uyduyu kullaniyoruz.. o icinde ayisigi gecen sarki ninnimiz gibi.. deniz ve mehtap.. evrenlerimizi baska paralel yapilara actigimiz,müşkül kaldigimiz,baskasina el actigimiz zamanlar. İşte bu zayiflik aninda,hersey bile isteye tamda o anda olur.. bitek benim ulkemde evrenler ayni,uydular tektir cunku bi benim ulkemde ayni sekilde aci cekilir..

Çünkü guzel insanlarimin kivrimlarinda ' ben seni severim sevmesine de bulvarlar iltihaplanir ' tarzinda seyler vuku bulur.. cunku benim ulkemde insanlar avurtlarindan operler birbirlerini.. cunku sevismek yasaktir halka acik mecralarda.. ayni uyduya kul olusumuzda ask olmazsa mesk olsunu kabullenemeyisimizdendir.. ille de ask olacak, afrika dahil..

belki yine..

Yirtilan ve parcalanan biseyler var.. cirpinan ve parcalanan.. tas kiran kolelerden biri gibi hissediyorum cok zaman kendimi.. ne kendimi ya seni.. kizinca kafam bi dunya oluyor tam anlamiyla.. bi sagnak patlasa diyorum o an gok yarilsa da arinsak aklimizin bize ettiklerinden.. sadizme adadigim ruhumun meyvelerini aliyorum boyle zamanlarda, bi kaya parcasina vura vura parcalasam aklindakileri..

"Oysa ne kadar sakin bu sokaklar ve bu kent
Ne kadar dingin görünüyor bana şimdi gökyüzü...

..Yaşamak neleri öğretiyor, düşünüyorum
Okuduğum bütün kitaplar paramparça..

..Sesler gittikçe azalıyor, kuşlar azalıyor..

..Ama içimde bir sırtlanın dalgın duruşu
Ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük..

..İçimde zaptedilmez bir kırma isteği
Dizginlerini koparan bir at sanki bu
Soluk soluğa kalıyorum her sonbahar
Ve sevgilim ne zaman hoşgörülü olsa
Bir yolculuk düşüyor aklıma, gidiyorum
Bütün gençliğim böylece geçip gitti işte
Ama hala bir şeyler var vazgeçemediğim.."

eksik birsey mi var?

Bi eksiklik ne zaman daha buyuk eksiklik olur? Yerine konmadikca mi eksiklige sebep olan sey ortadan yok olunca mi? Galiba hep ikinci oluyor hayatta.

Hayatta ben en cok babami sevdim diyebilmeyi en cok ben isterdim,olmadi yapamadik.

Ben iyiyim,sende oldugun yerde iyi ol.