Sleeper

Bir adam uyuyan parkta
arabalar onun üstünü örterken dumanla
şehir onun yanında yürür görmeden onu,
köpekler sezer onun kişiliksiz kokusunu 
ve devam eder isteksizce,
güneş ve soğuk geçer dosdoğru,
söylemez hiçbirşey onu sallayan yeryüzünü kucaklayan kolları,
hiçbirşey söylemez ayakları, uykunun işe yaramaz uç noktası.
Bir adam uyuyan çimenin üstünde 
bir hakarettir çalışmaya, koşturmaya,
bankaların itibarına,
zorunlulukların,
istatistiklerin, asansörlerin,
noter dairelerinin içindeki rafların bir alayı.
Nereye gitmiş olabilir ki o kadar uzakta 
bedenini başından attı buraya
ve geri gelmedi onu toplamaya.
Aylaklığın bayrağı uygun aslına.
Bir adam, uyuyan parkta,
o kadar yabancı, o kadar taş-gibi, o kadar harika.