Strese karşı kabuk oluşturamamışların silahıdır ağlamak..ya birikmiştir, BOS gibi çatlaklardan sızar dışarı dirençsiz bırakır ya da hiç kafatası oluşmamıştır,yaşam şansı sıfırdır yani komple korunmasız..Onlara yapılacak tek care acınası gözleri yok edip ortadan,standartı uygulayıp kendi haline bırakmak.. Ağlayanlar ya onlara ne yapmalı? Öyle çoktur ki gözyaşları toplayıp iksir diye kullansan ne veba denilen illlet kalırdı ne kanser..Ya öbürleri kabuklugiller,onlara şüükran mı duymalı kendilerini hapsettikleri için? Kırk kilide vurup sakladıkları ya da hiç oluşturamadıkları duygusuzlukları için şükran mı duymalı gerçekten?Bana kalırsa her türlü özgürlük... ama gerisi sana kalmış?
Ağladıkça
30 Eylül 2013 23:50
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder